We wonen hier op Queen Anne, dat net als Capitol Hill (waar we twee jaar geleden woonden), op een heuvel ligt. In het begin deed ik de tocht van huis naar the hutch/scca en terug te voet. Het betekende 45 minuten goed doorstappen, ’s ochtends naar beneden en ’s avonds (help) de klim naar boven. Om dat na een hectische dag en laat ’s avonds nog te doen, en bovendien in de koude en de regen (toen nog), dat was niet om te lachen… Ik capituleerde dan ook na een tijdje en kocht me een hutch pass en liet me des avonds lui-eg door de bus de heuvel opvoeren.

Het openbaar vervoer in Seattle is, in tegenstelling tot wat de meesten hier beweren, niet slecht. De bussen zijn zelden echt op tijd -zijn ze dat ergens wel?-, maar ze komen frequent genoeg om nooit té lang te moeten wachten. En de buschauffeurs zijn gigantisch vriendelijk en attent. Een voorbeeldje: toen ik vorige week op een avond naar huis keerde, was iedereen aan de halte uitgestapt, iedereen opgestapt, en toch bleef de bus staan. Wat meer was, het speciale lift-achtig systeem (om mensen die niet goed te been zijn en de rolstoelgebruikers gemakkelijk te laten op- en afstappen) werd uitgeklapt . Er was nochtens niemand te zien die wou opstappen. Maar toen zag ik in de verte iemand komen aanstappen, op krukken, heel traag vorderend, en de bus en iedereen op de bus bleef geduldig wachten. Toen de mevrouw in kwestie doorhad dat de bus op haar wachtte, zwaaide ze en schudde ze van neen: “Thank you so much, but I don’t need the bus! You’re so kind!”, riep ze. De buschauffeur lachte vriendelijk en riep “Have a good day, ma’am”, trok het special device weer in, en we gingen weer op weg. Kunt ge dat u voorstellen in Gent, of bij uitbreiding, België??? Ik ben een frequente gebruiker van het openbaar vervoer, en de keren dat ik naar de bus/tram loop, duidelijk teken doend dat ik erop wil, dat er duidelijk oogcontact is met de chauffeur, en de bus/tram gewoon wegrijdt en mij zuchtend en puffend voor aap laat staan aan de halte, ik kan ze niet op één hand tellen, zelfs niet op twee.

Ook de passagiers zijn hier trouwens heel galant en gedisciplineerd. Iedereen blijft wachten tot de mensen zijn afgestapt vooraleer zelf op te stappen. Nog een verschil met thuis, waar er bijna altijd onbeleefderiken zijn die je terwijl je afstapt een stamp geven om zelf toch maar als eerste op de bus/tram te stappen. Tsk. Hoe zouden we dat bij ons eens kunnen forceren: stond dat op één of andere politieke partij zijn programma?

Advertenties