Vandaag zijn de feesten voor ons pas écht begonnen. Het eerste weekend brachten we door op Gent Jazz, in Heerlijk Very Inmportant Gezelschap, voor ons ook al een feest, maar toch op afstand van het feestgedruis. Ik had dit jaar weer het geluk om elke avond van Gent Jazz te mogen meemaken, niet altijd van bij de start natuurlijk (wegens andere verplichtingen), maar ik heb weer onvergetelijke momenten beleefd. Dit was een bijzonder mooie editie. Ik onthou vooral de pianistenavond (met Christian Mendoza Group, Vijay Iyer Trio en de Freedom Band met Chick Corea, Roy Haynes, Christian McBride & Kenny Garrett; en ik ben nog steeds wat triest dat ik vroeger ben weggegaan -voor Henri was dat noodzakelijk- en zo een werkelijk onvergetelijke (zelfs voor de muzikanten) spontane jam- en improvisatie-sessie heb gemist), een mooi weerzien met Stanley Clarke feat Hiromi (wat zijn ze gegroeid, van Seattle tot Gent!), Gil Scott-Heron en Trixie Whitley Special Project.

Vandaag begon de dag met zwarte groene vingers in de tuin: de GFT-bak gevuld met hulstblaadjes, tomatenplanten verpot en twee tenten neergepoot in de tuin. Daarna flanste ik in 10 minuten een heerlijke lunch in elkaar (het recept en de fotookes volgen nog!). Ik verbaasde Henri zo twee keer vandaag. Met het sjorren van het geraamte (bamboe en andere takken, op maat gesneden) van zijn lage tent) en met het eten. Daarna vlogen we welgemutst richting stad waar we genoten we van 4 heerlijke voorstellingen in het kader van het Puppetbuskersfestival (het stemt me heel erg blij dat Henri dit jaar weer meer open lijkt te staan voor het poppenspel en geweldig heeft gelachen), we zagen de deels afgewerkte prachtig gerenoveerde Vismijn (ik wil een feest geven! ik wil een feest geven!), en hadden een prettig weerzien met Les Poupées Passionnées in het Huis van Alijn (met Freddy de Kerpel en Bill Kartoum op de Canapé -wat een verhalenvertellers!). Het is dringend nodig dat Henri eens op tijd in zijn nest ligt, na al dat jazz en minder-jazz gedruis, dus gingen we niet naar Was Will Das Weib van Els Dottermans luisteren, al kan ik het iedereen heel warm aanbevelen! U hebt nog vijf minuten, allez hup! Naar het Laurentplein!

Advertenties