Het stond al heel erg lang op mijn verlanglijstje: een voorstelling meemaken van studio orka. De Legende van Woesterdam, Berninna, hun project in Malem, ik wou er telkens heel graag naartoe, maar het lukte nooit, te laat aan gedacht, uitverkocht, werk/wacht, er was altijd wel iets. Maar dit jaar had ik me voorgenomen dat niets me ervan kon weerhouden naar hun nieuwe voorstelling Warmoes te gaan kijken, samen met Henri. Een locatievoorstelling, alweer (dat alleen al vind ik geweldig), in de volkstuintjes van Sint-Amandsberg. En zo geschiedde -nog vanuit de VS had ik me verzekerd van twee kaartjes. Deze namiddag om 17u was het zover. En ik ben zo gelukkig als een kind dat ik geweest ben, ik weet niet of ik ooit met een voorstelling al zo gelachen heb, en zo geraakt en ontroerd ben geweest (met tranen en al). En ook Henri, die bij de start wat pubergewijs met zijn ogen stond te draaien (de fietstocht ernaartoe leek hem veeeel leuker dan het ding zelf), was twee minuten na de start al volledig verkocht, en vond het megasuperfantastischcool, en hij wil zo wat van dat slaapmoeskruid (iemand?). Wij hebben Selle, Geert, Fred, Sandra en vooral Meesje in ons hart gesloten. Nu u nog! Allez hup.

Advertenties