“Oei”, zei Henri vanmorgen, met één oog op de klok en het ander op zijn mueslikom, “we gaan toch terug aan ons tempo moeten werken.”

Intussen ben ik dertien gekafte, gepimpte, be-etikette en geplastificeerde boeken (het thema dit jaar is de national parks die we hebben bezocht), een gewassen turnzak (die lag nog op school, ahum, heeft daar dus vijf maand al hangend doorgebracht -ik was verbaasd dat het nog redelijk fris rook, daarbinnen), genaamtekende sportkousen en turnpantoffels (wie mij kent met naald en draad heeft nu keihard medelijden met mij én met Henri) en een hele berg ingevulde en gehandtekende papieren later, en voelt mijn lijf alsof ik een ganse dag keihard heb gewerkt. Leve de vakantie!

Advertenties