Christophe Vekeman in De Morgen -van gisteren. Woe-ha-ha, wat ben ik weer onbedoeld grappig.

Hij doet verslag van een roadtrip door Texas, op zoek naar de roots en het huidige leven van Country. Hij schrijft:

Alle clichés over Amerika waarmee wij uitentreuren om de oren zijn geslagen blijken althans hier niet op te gaan. Het vlees is inderdaad weergaloos lekker, maar in weerwil van grappige stickers als ‘I didn’t claw my way to the top of the food chain to eat vegetables’ (hebben wij ook gezien, bij het lokale Texan BBQ restaurant) zijn vers fruit en groenten eveneens ruimschoots voorhanden (vonden wij toch moelijker te vinden, zeker in Texas, en vooral d.u.u.r.). De mensen zijn ook helemaal niet zo gigantisch dik als wel beweerd wordt (ongeveer even dik als in België, schat ik) -(ahum, het is objectief waar dat de gemiddelde Texaan een beetje veel meer weegt dan de gemiddelde Belg), en de oppervlakkige vriendelijkheid die Amerikanen kenmerken zou, is gewoon een mengvorm van verfrissende beleefdheid en oprechte behulpzaamheid: vraag een sigaret, en je krijgt meteen een pakje cadeau (helemaal akkoord, daar moeten wij altijd het meest van afkicken bij de terugkeer naar België, van die vriendelijkheid, al vroegen wij nooit iemand om een sigaret, natuurlijk).

Advertenties