De voorbije dagen zat ik in in het prachtige, zonnige Montpellier. Niet dat ik veel van al dat moois heb gezien (al mag ik niet klagen, maar daarover later meer), want het congresprogramma zat propvol. Maar zodus had ik de zoon niet meer gezien sedert zijn vertrek op sportklas, en was ik redelijk hongerig naar wat nieuws van hem. Dus had ik gevraagd om me eens een mailtje te sturen met wat verhalen van op sportklas. Die avond zag ik een mail met de veelbelovende titel “reis”. Joe-hoe, dacht ik. En toen las ik dit:

Dag mama,

Hoe gaat het met jou?
Met mij heel goed.

Groetjes,
Henri

Advertenties