De laatste dag van mijn weekje vakantie. Het is de eerste keer in lange tijd dat ik een week in de paasvakantie neem in plaats van mijn klassieke krokus-weekje. Een beetje warmer, die paasvakantie, zo had ik gehoopt. Sptijtig genoeg blijkt vooral de week die ik niet in verlof ben warm te worden, maar ik klaag niet. Het was wel een bewogen week: vrijwel elke dag kwam er slecht nieuws: geen verschrikkelijk nieuws, gelukkig, maar wel van die vervelende, ambetante dingen. Die het plezier toch een beetje vergallen. Een beetje maar, natuurlijk. Want na de eerste dagen van moeilijk ontwennen van het keiharde werken van de voorbije maanden, heb ik vooral genoten, en mijn geest leeggemaakt. O, en ik ben op de avond van dag één ook nog eens ziek geworden: keelpijn, oorpijn, koorts, hoest. Maar wat doet Polly dan? Niet toegeven, en erin vliegen. Schilderen bijvoorbeeld, samen met mijn onovertroffen keihard werkende vader: de gesprekken tussen vader en dochter, zo tijdens het schilderen, ik kan daarvan genieten. In de tuin werken, Henri zijn kamer herinrichten, kasten uitkuisen, samen met b. en the master himself (al deed die vooral het denkwerk;-)). Genieten van niets dat moet. En bijna alles dat kan.

We hebben mooie dingen gedaan. Ten gepasten tijde krijgt u hier nog wel eens foto’s te zien. Want het project is nog in volle ontwikkeling. Al wil ik jullie mijn favoriete schouw niet onthouden.

20110417-P4173667.jpg
De nieuwe kleur op de muur komt er niet goed uit, maar in het echt is het is heel erg mooi! Zo helder en warm en licht, een mens wordt er vrolijk van.

En vandaag sloten we af in schoonheid en rust. In onze stadstuin. Onze kleine oase. Zalig.

20110417-P4173669.jpg
Wat staat er toch op dat thee-dingske?

20110417-P4173672.jpg
Schone dingen staan daar soms op, op die thee-dingskes van Yogi tea. En lekkere thee dat dat is!

20110417-P4173690.jpg
Een dag in de zon, en ons Nagikootje kan zijn geluk niet op. Hij wordt oud, het venteke. In september wordt hij 14. Niet slecht voor een raskat ;-)

Advertenties