Het voorbije weekend was er één vol melancholie, simpel genieten, dromen en gelukkig zijn. Met Henri zijn eerste fuifje (gelukkig mochten wij vanaf negen uur ook meefuiven (woehaha), en alweer een schitterende uitspraak van hem, toen hij veel te laat, doodmoe in bed wou vallen: “Iedereen uit de weg, ik wil in mijn bed vallen en dat zalige gevoel beleven, als dat nog frisse laken knapperig op je valt, en je weet dat je gauw in een zalige slaap gaat vallen.”

Met driemaal heerlijke home made lemonade, eerst op Jazz Sur l’Herbe (citroen), dan in de Or (limoen-citroen), en ten slotte thuis door yours truly (cranberry-vlierbes).

Met veel voorbereidingen voor Henri’s Lentefeest volgende zaterdag, ben zelfs al aan mijn speech begonnen…

En met bijtjes die genieten van ons bloemengeweld. Focus please ;-)
20110529-P5294040.jpg

Advertenties