Was het vandaag niet de mooiste dag van de zomer? Het zal toch niet veel schelen, denk ik. Het was ook de dag dat onze zoon voor de tweede keer richting Humaniora trok, en zijn eerste les Klassieke Studiën én Aardrijkskunde (zo enthousiast dat hij was over die les) én Nederlands én Muzische Opvoeding (“yeah!, geen blokfkuit!”) én PLastische Opvoeding én én én… Het doet deugd te zien hoe gelukkig hij naar school trekt. Hoe vol vuur hij vertelt over wat hij geleerd heeft. Hij wordt zo groot, ik word daar bijwijlen wat misselijk van. Hij heeft ook al maat veertig van sportschoenen, dat is toch verschrikkelijk groot, niet? En hij weet zonder verpinken wat eavesdropping is, “luistervinken, he mama”. En hij is zo lief en zo flink dat het pijn doet aan mijn hart.

Advertenties