20111112-PB125934.jpg
Vrijdag, op 11/11/11 begon ik aan een nieuw project. Mijn mannen zagen al maaaaanden om ook met muziek te beginnen. Het enige instrument waar ik én een affiniteit mee voelde, én mij lichamelijk in staat toe zag (jaja, ik weet het, het is groot, maar de houding die je aanneemt terwijl je contrabas speelt is redelijk ergonomisch) was een contrabas. Toen ik die woorden sprak, zo op de zoon én mijn verjaardag, was dat maar een woord voor L., bezieler (samen met zijn vrouw i.) van het muziekcentrum, waar ook Henri en Bruno hun ei leggen (en hoe!). Een minuut later had hij een contrabas naar ons gesleept en stond ik te spelen. Jaja, het was een crush, met vlinders en dromen en al. Een zalig gevoel. Ik heb nu al drie dagen oefenen achter de rug, een kwartiertje per dag ongeveer, en ik ben nog steeds superenthousiast. Mijn hoofd is leeg nadien, ik krijg er energie van, en dat was uiteindelijk de bedoeling. Dat en iets heel moois sharen met mijn twee mannen.

Advertenties