Gisteren was de zoon gaan slapen bij vriend s., en zo konden wij al van redelijk vroeg in de avond beginnen kijken naar 2 films die we al lang wilden zien. Beiden zijn gebaseerd op een boek. Beide boeken had ik gelezen, en vond ik beklijvend. One Day kreeg ik van b. met een pakkende boodschap in geschreven, en vond ik gigantisch schoon. The Lovely Bones kreeg ik te leen van collega/vriendin h., en las ik enkele jaren terug tijdens het lange wachten op de vele attracties in Disneyland Parijs, samen met Henri en vriendin/meter n. Was een beetje bizarre leeservaring, daar, op die plaats. Maar ik vind dat ze vooral schoon schrijft, Alice Sebold.

One Day kan misschien als film op zich wel ok zijn, maar daar kan ik moeilijk over oordelen, als adaptatie van de film is het magertjes. Niet dat ik denk dat dit mogelijk is, maar je connectie met de personages als je het boek leest is tig keer groter, net als het gevoel bij het bijna-einde. Ik zat gewoon in shock naar mijn boek te staren.

The Lovely Bones was iets beter (misschien ook omdat het boek al verder achter mij lag), maar heeft duidelijk kansen gemist om een écht goede film te worden.

En vooral, ’t was wel gezellig, met ons twee, we hebben zelfs in de zetel gegeten, hihi.

Advertenties