Zondag ging ik nog eens naar het museumplein. Ik wou vooral De Wereld van George Minne en Maurice Maeterlinck niet missen, maar het was vooral John Constable die me ongelooflijk heeft verrast. Die mens was zijn tijd ver vooruit. Mensen-die-niet-weten-waarover-ze-spraken noemden hem een slordig schilder, maar jongens wat een coole gast was dat zeg.
Daarenboven kreeg ik ook nog eens een dikke surprise erbovenop: Het collegium Musicale Gandavense organiseerde zijn nieuwjaarsconcert 2012, met muziek uit de tijd van John Constable: wat een voorrecht om met die muziek op de achtergrond met open mond naar de werken van de meester te kunnen kijken. Ik ben intussen ook fan geworden van Vocaal Ensemble Mandriale (kocht zelfs hun CD!) en Koen Brouwers (dwarsfluit), hoewel ik niet eens zo’n fluit-liefhebber ben eigenlijk. Ongelooflijk hoe Mandriale de muziek vol humor bracht: ge moet het maar doen: een museumzaal vol volk aan het glimlachen en schaterlachen brengen met zo oude muziek. Bovendien liep het MSK vol oude bekenden, ook wel een leuke verrassing.

Het SMAK verraste opnieuw, vooral de teksten op de muur in de tentoonstelling van Johan Grimonprez waren bijzonder inspirerend. Een voorsmaakje:
“It’s a poor memory that only works backwards.”
Voor Constable en Grimonprez moet u snel zijn: na komend weekend is het onherroepelijk te laat.

Advertenties