Daar is het dan, mijn verlof. De computer is afgesloten, de brieven gedicteerd, de overdracht gegeven, de patiënten voor even dag gezwaaid. Ik weet niet of ik het aankan: 3 weken verlof. Het is me nog nooit overkomen in mijn werkende leven. Meestal neem ik twee keer 1 week, maar dit, die eeuwig lijkende eeuwigheid van drie volle weken, het voelt raar. Maar kijk, de zon schijnt, de zoon straalt, de b. straalt, en ik straal al helemaal! De Feesten (of wat er nog van rest) lonken, zo veel mooie tentoonstellingen lonken, de zee lonkt, de boeken lonken, de vriendjes lonken, de BBQ lonkt, de tuin/serre lonkt, de contrabas lonkt… Als dat maar goed komt met mij!

Ik hou u naar goede gewoonte op de hoogte van Polly’s Vakantie: in woord en beeld! Tot morgen!!

Advertenties