Ik ben doodmoe, jongens. Het zal een korteke zijn vandaag. Eigenlijk deed ik vandaag, tussen het lummelen door, eigenlijk niets anders dan wat kokkerellen en voorbereiden voor een aantal vriendinnekes die mijn eerste eenzame avond (zonder b.) kwamen opfleuren.

Ik plukte boontjes (die paarse worden groen als ge ze kookt).
20120802-P8027541.jpg

Ik maakte ballekens met zeste van citroen en limoen, koriander en munt. De gember was ik vergeten, dus heb ik ze daarmee aangebakken -niet slecht!
20120802-P8027542.jpg

Ik maakte een dessert, helemaal uit mijn duim gezogen en gemaakt van wat we in huis hadden: vers gemaakte rabarbernoes (met kaneel, gember en rietsuiker), crumble van superlekkere Bokrijk-koekjes, en perle de lait met limoen en citroen. Afgewerkt met wat crumble en wat zeste van citroen (jaja, Polly heeft de zeste ontdekt!). Henri vond het maar zozo, ik (en de rest) vond het lekker!
20120802-P8027543.jpg

Ik prepareerde alle ingredienten voor een echte salade nicoise (volgens een meneer van tinternet toch, die daar zeer wetenschappelijke uiteenzettingen over doet), tot zelfs de kruiden in de vinaigrette zijn volgens het zijn boekske.
20120802-P8027552.jpg
Maar jongens, hoe krijg ik dat nu allemaal in die schaal?

Ik zette de tafel.
20120802-P8027549.jpg

We namen buiten het aperitief (was nog redelijk warm in onze besloten stadstuin), en even een ganse tijd later lag dit op en zat dit bijzonder aangename gezelschap aan dezelfde tafel.
20120802-P8027559.jpg

Het was een schone, gezellige avond. Ik ben een contente gastvrouw. Maar ik mis mijn b. wel nog steeds even erg.

Advertenties