De oprisping van kookwoede was vanmorgen nog niet voorbij. Nadat ik tot 1 uur deze vroege ochtend de opkuis en de afwas had gedaan, viel mij te binnen dat ik Henri beloofd had chocoladekoeken te bakken: en dat vereiste enige voorbereiding. De diepgevroren koekskes moesten eerst even ontdooien, dan met eigeel ingesmeerd en dan bedekt met huishoudfolie om nog een zevental uur te rijzen. Aldus geschiedde…

20120803-P8037560.jpg
20120803-P8037561.jpg

En zo zagen ze er vanmorgen uit: nogal plakkerig moet ik toegeven.
20120803-P8037563.jpg

Maar kijk, na enig geknoei legde ik ze op de ovenschaal en stak ik ze in de oven, en terwijl ze bakten perste ik nog gauw een paar sinaasappels… En dit kwam na zeventien minute uit de oven: heel erg lekker, moet ik zeggen. En, geen paniek b., er zijn er nog heel veel over…
20120803-P8037566.jpg
20120803-P8037567.jpg

Daarna trokken Henri en ik naar zee (gezien b. intussen betere oorden heeft opgezocht…), en vanuit het appartement zagen we dit. In de rechteruithoek het kunstwerk I can hear it van Ivars Drulle in het kader van Beaufort.
20120803-P8037569.jpg

En de zon scheen, dus snel snel-snel uitgepakt (enkel wat moest) en dan op stap. Henri smeekte natuurlijk om een go-cart. En moeder natuurlijk toegegeven… Maar kijkt ne keer hoe hij straalt!
20120803-P8037571.jpg
[Of go-cart hij gewoon heel snel weg ondat hij niet op de foto wil? ;-o}

Na een pizaatje voor mij en een penne pomodore e basilica voor Henri op een zonovergoten terras, trokken we naar Oostende. We zagen nog een paar Beaufort werken, zoals dit Untitled van Jannis Kounellis.
20120803-P8037573.jpg

Vlakbij was de tentoonstelling Cities Like Open Air Museums van Arne Quinze. Ik ben al lang fan van de gigantische betoverende houten constructies, die hij tegenwoordig vooral in knaloranje schildert. Hoogtepunt voor mij is nog atlijd wat hij maakte voor en op het Burning Man Festival.
20120803-P8037579.jpg
20120803-P8037580.jpg
20120803-P8037581.jpg

En toen wilde ik natuurlijk het fel gecontesteerde Rock Strangers van dezelfde Quize zien op de Albert I Promenade.
Mij doet het wel iets, al hou ik meer van zijn constructies. Maar het deed me automatisch fantaseren over hoe die knaloranje rotsige wezens daar terecht waren gekomen en hoe lang ze van plan waren te blijven. En dat is mijn definitie van geode kunst: alles wat iets met me doet, wat me doet nadenken, spelen, dromen, wat pijn doet of gelukkig maakt.
20120803-P8037587.jpg
20120803-P8037589.jpg

Een impressie van het strand van Oostende bij wisselvallig weer. Net geregend, zon op komst!
20120803-P8037583.jpg

Gelukkig voor Henri was het Ensor Museum dicht ;-)
20120803-P8037590.jpg

Ik kon hem wel met tegenzin weliswaar overtuigen om nog even naar het Albertpark te gaan, waar TAZ haar tenten heeft opgeslagen. Leuk sfeertje daar, al strooide het weer wat roet in het eten (maar het was droog, dus ik klaag niet natuurlijk): in het zonneke moet het daar geweldig zijn. Volgend jaar eens wat meer proberen meepikken.
20120803-P8037591.jpg
20120803-P8037596.jpg
20120803-P8037598.jpg

Eens thuis had Henri zin in “een slaatje van tomaat met mozzarella, peper, zout, wat olijfolie (als ge dat hier hebt tenminste) (nvdr ja, het was er) en veel, nee, heeeeel veeeeeel basilicum”. H. vraagt, wij draaien:
20120803-P8037600.jpg

En toen keken we uit het raam en zagen we paarden,
20120803-P8037601.jpg

…en begon te zon geweldig te schijnen en lazen we een boekje in de zon (schuifraam open, zeteltje gezet, wij erin met boek). Ik geniet daar enorm van, van ons zeetje. Instant vakantiegevoel.
20120803-P8037602.jpg

Advertenties