Zondag 12/08/2012 is een dag die ik niet gauw zal vergeten. Het was niet alleen de mooiste zomeravond van het jaar, het was ook de dag dat Leonard Cohen, mijn grote idool (al haat ik dat woord) zijn wereldtoernee aftrapte in mijn allereigenste Gent, en dat ik daar bij kon zijn. Ik kan het nog altijd niet goed geloven, eigenlijk. Eindelijk (in 2010 was de site gecrasht net op het moment dat we eindelijk binnen geraakten -vanuit Seattle- en toen we daarna weer binnen raakten, was de boel uitverkocht, natuurlijk) was het me gelukt om kaarten te versieren, ttz ik had de juiste man (mijn papa) op het juiste moment aan de computer geinstalleerd om kaarten de versieren. De arme mens zat al van kwart voor negen klaar, die ochtend, en had het bijna opgegeven (de site was meermaals gecrasht) toen hij plots toch binnen raakte. En voor mij en vriendin E. twee kaarten kon bemachtigen, voor -zo bleek gisteren- geweldig mooie plaatsen. Recht voor het podium, op de tribune, rij 14, prachtig zicht op de man die mijn tiener- en twintig-jaren heeft gekleurd met zijn stem, zijn muziek, zijn gedichten en zijn romans. Ik denk dat ik zo goed als alle CD’s van hem heb, en die ene die nog ontbreekt, zijnde de live CD van zijn vorige wereldtoernee (Live in London) ga ik mij dus ook aanschaffen (kreeg bovendien 5 sterren in De Morgen).
Het concert (vier uur! met een klein pauzeken van 20 minuten, zo plots begonnen -we stonden te kletsen met r. en haar man, was heel lang geleden, dus leuk om een bij te praten- dat we het begin van het geweldige Tower of Song -met The Master Himself aan het keyboard met hoed én zonnebril: hoe ge op uw 82 nog zo sexy kunt zijn, het is weinigen gegeven- misten) -zijt ge nog mee met deze stream of consciousness?- was een onverbiddelijke aaneenschakeling van geweldige songs, pure melancholie, muzikale eruditie, ontroering, ambiance, guitigheid, gentlemanship (hoe hij na elk nummer zijn hoed afneemt voor de muzikanten, en om het applaus in ontvangst te nemen), weemoed, en heel heel veel mooie herinneringen.

Gezien we tijdens het concert geen foto’s mochten nemen, deel ik met u een fotooke van mijn kaart.
20120812-P8127740.jpg
Voor zij die het concert nog te goed hebben: prijs uzelf en uw gezelschap gelukkig, en geniet ervan! Hallelujah!

Advertenties