Vorige week waren het Les Vacances de Toussaint. En even voordien was ik veertig geworden, en henri dertien, dus deden we onszelf (en b. mocht mee) een snoepreisje cadeau. Naar een huisje in Bouillac, dat mijn ouders recent hebben gekocht. Op de grens tussen de Perigord noir en pourpre. Waar een auto die passeert een hele gebeurtenis is, de mensen wonderbaarlijk gul en vriendelijk zijn, het eten superzalig lekker en puur, de dieren wild en schattig, de stilte niet te schatten. Waar ik ondanks mijn vijfdagendurende hoofdpijn (why o why?) mijn kop heb kunnen leegmaken, uitwaaien, opfrissen, de batterijen heb kunnen opladen, en we allemaal hebben genoten van elkaar, het warme weer, van die simpele kleine dingen waar anders nooit tijd voor is. Praten over alles en nog veel meer, lavendel snoeien en genieten van die intense geur, kampen bouwen, dieren spotten, boogschieten, lekker eten, lachen en dansen en springen en zingen.
Ik breng voor u verslag van deze zalige vijfdaagse in fotografische etappes, vijf, dat spreekt.
De eerste: het plekje, het domein, het huisje, de bomen, de weide, het bos.
De tweede: de buren, het natuurschoon rondom Het Plekje, dichtbij en veraf
De derde: het boogschieten en de dieren
De vierde: het eten
De vijfde: de making of la maison de l’arbre

Maar nu dus: deel 1: Het Plekje.
20121101-PB018388.jpg
20121101-PB018385.jpg
20121101-PB018413.jpg
20121101-PB018399.jpg
20121101-PB018400.jpg
20121101-PB018405.jpg
20121101-PB018410.jpg

Schoon he!

Advertenties