Het was de dag van de deadlines vandaag. Gezien we morgen gans de dag in Dinant zitten voor Henri zijn allereerste schermtoernooi, was het vandaag mijn laatste kans om twee fijne cultuursnoepjes te savoureren. Daarom trok ik tussen alle zaterdagdrukte ’s ochtends naar het STAM voor de video van Thomas Bogaert op het nummer As it ever was van Absynthe Minded (Thomas Bogaert is trouwens verre familie van mij en de zoon van Andre Bogaert, de Zachtste Mens die ik ooit heb ontmoet, de namiddagen die we bij hem en Genevieve doorbrachten zijn mooie herinneringen uit mijn kindertijd -zo’n warme oprechte ontvangst maak je nog zelden mee), en in de namiddag na een spurtje op tallons van het Belfort naar het Caermersklooster (35 minuten voor sluitingstijd en dus 5 minuten voor de laatste bezoeker werd toegelaten), voor de voorlaatste dag van Romy Schneider. Blij dat ik deze twee deadlines gehaald heb. De video deed me trouwens nog meer verlangen naar onze nakende trip naar Parijs met de vrienden.

Advertenties