Ik heb nieuwe botten gekocht in de solden. Megaschoon kleur en zonder rits zodat uw kousebroeken/nylons onbeschadigd en fris blijven. Dat ontbreken van een rits zorgt wel voor enig ongemak, zeker als de koude buiten (ja, ik bericht hier over iets wat enkele dagen geleden gebeurde, toen het nog krakerig koud was) een mens noopt tot het aandoen van een dubbel paar kousen, met name: ik krijg die botten bijna niet uit! En ten einde raad pleeg ik dan wel eens De Zoon ter hulp te roepen. De dag waarop dit voorval plaatsvond, was het berekoud en kwam ik weer veel te laat thuis. Nadat ik tijdens het poging-tot-botten-uittrekken net niet tegen de grond was gegaan, riep ik De Zoon. Hij, reeds in pyama, gezien het gezegende uur, kwam vanuit de gezellig warme living de berekoude gang ingesneld als een echte ridder en sleurde zonder morren de botten van zijn moeder haar lijf, daarbij zelf ook bijna achterover vallend tegen de koude vloer. Verlost van mijn botten, bedankte ik hem voor zijn sympathieke en belangeloze reddende optreden. Hij, breed lachend, sprak, heel nadrukkelijk: “Voor u alles he mama.”, en gaf mij een kus op mijn haar.

Terwijl hij terug de warmte opzocht, bleef ik nog efkes op de trap zitten, in de koude gang. Maar mannekes, wat had ik het warm.

Advertenties