Er zijn van die mensen waar je instant vrolijk van wordt. Zoals die mevrouw met kleurrijk kleedje, rijglaarsjes, 2 honden en een megaromantische paraplu die vanmorgen vrolijk en breed naar mij lachte. De ochtend was veel te koud en veel te nat om echt gezellig doorheen te fietsen. Ik was een beetje ontstemd, omdat het bijna lente is -het WAS ook echt lente, de voorbije week, maar die ging geheel aan mij voorbij, natuurlijk- en dan ontwaakt de boerin in mij. Ik heb gisteren teel- en zaaiaarde gekocht. Ik heb mijn verlanglijstje (dat natuurlijk weer veeeeel te lang is, er moet nog in gesnoeid worden) gemaakt bij de Nieuwe Tuin, en morgen ga ik met 2 moestuinmaatjes eens de koppen bij elkaar steken om eventueel samen zaden te kopen. Ik ben er dus -zoals u ziet- he-le-maal klaar voor! En dan gooien ze na die warme dagen die ik enkel op het nieuws zag en voelde een nieuwe winterpiek op uwe kop! Waar gaat dat toch naartoe! U begrijpt dus ongetwijfeld geheel mijn ontstemdheid. Maar kijk, de dame waarvan sprake, toverde een lach op mijn gezicht en deed mij beseffen dat ik naar ons lekker warm huis aan het fietsen was, met lekkere koeken, een bosje Roze Pioenen (ja, ze zijn er weer, mijn lievelingsbloemen!), en twee heerlijke taarten van Fevery voor ons en ook I en R en G-J (L is nog wat te klein voor taart), en dat ik eigenlijk geen reden had om ontstemd te zijn. En nu ik terugkijk op wat de dag al heeft gebracht, kan ik dat alleen maar beamen! En dan moet er nog vanalles komen -contrabas spelen, lekker soepje eten (met taart-overschot toe ;-)), en samen met de mannen onder een dekentje naar TV kijken. Juij!

Update: een fotooke van het “boeket”:
20130310-P3109244.jpg

Advertenties