Er is de laatste dagen nogal wat te doen rond de selectie die de jury maakte voor het Theaterfestival. Het zou een mager theaterjaar zijn geweest. Ik ben natuurlijk geen theaterjury die daar veel over weet en veel over te zeggen heeft, maar voor mij was het voorbije seizoen het seizoen van eindelijk eens wat meer naar het theater gaan, meestal in goed gezelschap van mijn mama, en genieten met volle teugen.

Blijkbaar mooie keuzes gemaakt, want van de negen (denk ik) voorstellingen die ik het voorbije seizoen zag, haalden er drie de selectie (van de 12 -niet slecht he): -de uitleg is van de jury, maar dat had u natuurlijk al door!

“An old monk” van LOD/Josse De Pauw & Kris Defoort
“De weemoedige muziektheatervoorstelling An Old Monk herinnert eraan dat dromen vluchtig zijn als de klanken van de muziek.”

“Duikvlucht” (8+) van Studio Orka & Theater Antigone
“Veel Orka-vertellingen gaan over innerlijke bevrijding, niet in het minst deze Duikvlucht – een voorstelling om lang in hoofd en hart te bewaren.”

“Platonov” van NTGent
“Hoe weinig is er nodig om het meest existentiële lijden van de mens op scène te tonen? Heel weinig, toont Luk Percevals Platonov.”

Daarnaast stonden er ook enkele op mijn verlanglijst, maar is het er helaas niet van gekomen (maar ik krijg dus nog een kans…):

“A brief history of hell” van Abattoir Fermée
“Wat op het eerste gezicht een vermakelijke en ietwat clichématige spiegel van de hedendaagse kunstwereld lijkt, blijkt bij nadere beschouwing een intelligente en scherpe dissectie van de oppervlakkigheid van het kunst- en mediawereldje.”

“All that is wrong” (16+) van Ontroerend Goed & Laika
“All That is Wrong is een sobere en ontroerende autobiografie en in één beweging een veelzeggende biografie van de generatie die nu de wereld instapt.”

“Nora” van TG Stan
“Hoewel er nauwelijks aan de tekst gesleuteld is, slaagt Tg Stan erin om van deze Nora een lichte en dynamische voorstelling te maken die de toeschouwer laat stilstaan bij de rol die hij zelf speelt, of te spelen heeft, in het (alledaagse) leven.”

“Book burning” van Pieter De Buysser & Hans Op de Beeck
“In die lege ruimte, slechts geholpen door het briljante mini-universum in een kist/kunstwerk van Hans Op de Beeck bouwt De Buysser een woordenwereld waarin je je als publiek kan hullen als in een warme deken.”

En er waren er ook een paar die heel mooi waren, maar de selectie niet haalden: zoals Kleine Dagen van Bernard Dewulf of The New Forest van Wunderbaum of Lacrima van Arne Sierens of Sprakeloos van Tom Lanoye.

Jaja, Polly krijgt al goesting in het nieuw seizoen!

Advertenties