Iets wat me blijft verwonderen, maar ook verblijden: hoe de zoon, die flitsende, snelle dingen gewoon is, in deze tijden, nog steeds gezwind (hmhm) meegaat met zijn moedertje, en ook kan genieten van het gewone, simpele, wonderlijke van een straattheatervoorstelling. En hoe hij dan, steeds weer, geïnspireerd is, en truukskes begint te doen, met zijn fiets, zijn benen en zijn smikkelke, gekke sprongen en gekke bekken. Ik blijf ervan genieten, zolang het duurt…

Zaterdag pikten we hier en daar nog wat voorstellingen mee, zagen we vrienden en genoten we van een late maaltijd buiten in de tuin…

Recyclage is altijd schoon
20130727-P7270183.jpg

Shake shake shake. Ze werden gisteren gekroond tot de winnaars van de Grote Prij Mira Miro.
20130727-P7270185.jpg

Weinig volk bij de zeepkarretjes. En De Zoon wou mij niet duwen. Tsk.
20130727-P7270188.jpg

Le Cirque Démocratique de la Belgique
20130727-P7270191.jpg
20130727-P7270196.jpg
20130727-P7270201.jpg
20130727-P7270202.jpg

Sans Arrêt -de winnaar van de Publieksprijs: prachtige acrobatie alsof het een fluitje van een cent was…
20130727-P7270205.jpg
20130727-P7270207.jpg
20130727-P7270209.jpg

Mjamie! Voor ons drie Maffiosi en een Boerenjongen. Miss Piggy, daar hadden we geen zin in!
En typisch, de maffiosi wilden ontsnappen!
20130727-P7270211.jpg

Advertenties