Nagiko, onze Abessijn van bijna 16 jaar (op 23 september), werd enkele weken geleden ziek. Hij dronk niet, at niet, zijn vacht werd dof. Ik vreesde het ergste.
In de kerstvakantie gingen we met hem naar de dierenarts omdat hij zo veel begon te drinken, iets wat Macon, onze Karthuizer, ook begon te doen, en een paar weken later is hij gestorven: nierfalen as toen de diagnose. De dierenarts trok begin dit jaar bloed (geen simpele ingreep -het ventje moest worden geschoren en al) en toen bleek dat Nagiko ook een nierinsufficiëntie had, gelukkig nog in een zeer lichte vorm. We gaven hem niersparende voeding, en het ging beter en beter. Tot enkele weken geleden dus. Ik trok opnieuw naar de dierenarts: hij had koorts, at en dronk niet, dus kreeg hij vanalles wat: iets tegen de koorts, een antibioticum, en iets tegen de misselijkheid.
20130726-P7260100.jpg
De eerste 2 dagen door de dokter intramusculair gespoten, de volgende 7 dagen door mij via allerlei truukjes peroraal: uiteindelijk bleek het beste recept: gepletterde pilletjes opgelost in vivo (een krachtdrankje, waar hij in het begin zot van was, maar nadien -hij is niet dom- links liet liggen), in een spuitje (een spuitje of 10, eigenlijk) en dan in zijn muiltje spuiten (fyi: hij vond dit *niet* leuk). Daarnaast krijgt hij nu gespecialiseerde niersparende voeding, enkel via de dierenarts verkrijgbaar. Maar kijk, mijn geduld en volharding hebben geloond. Hij is echt weer de oude. Kijk maar!
20130801-P8010244.jpg

Advertenties