Vandaag, op de zetel.
20131117-PB171297.jpg

Ik ben al enige tijd ‘fan’ van Isabel Marant. Vooral van haar als persoon, van haar look: zo casual, sportief en toch vrouwelijk en chic. Ik heb een paar juweeltjes van haar. Van haar kleren ben ik vaak niet echt zot, mooi, maar niet onmiddellijk mijn stijl. En de sneakers met hak, die vind ik, echt *niet* mooi.

Vorig jaar deed ik samen met vriendin A. een beetje mee met de Martin Margiela voor H&M gekte, en scoorde ik een mooie blazer en cashmere pull. Dus spraken we dit jaar weer af voor Isabel Marant voor H&M. Een ander systeem dit jaar: meer haalbaar gezien je niet in alle vroegte moest aanschuiven voor een bandje, maar wel minder eerlijk, meer chaotisch en vooral: een stimulans voor de bitch in de wachtenden. Gegraaid en gestampt en gehold dat er werd, bah. Ik liep op mijn gemak maar gefocust door the zone (zoals ze dat dan plegen te noemen), had ook wel geluk dat ik onmiddellijk 2 stuks die ik online mooi vond zag, keek eerst naar de maat voor ik het meegraaide (en misliep daardoor 2 stuks die ik mooi vond maar who cares, ik zeker niet), en verloor onder de baan de prachtige blauw-rode sjaal. Op een goed uur was ik rond (van aanschuiven tot buitenstappen), dus dat viel veel beter mee dan vorig jaar.

Dit is de buit -voor mij.
20131117-PB171298.jpg
20131117-PB171300.jpg
Klein, maar fijn, en ik ben superblij. En weer maar eens chapeau voor H&M, hoe ze er voor deze scherpe prijs in slagen deze kwaliteit te bieden en het totaal gevoel, met de stoffen zak, de mooie doosjes (met lintjes en al), de knappe kapstokken. Al vrees ik voor de arbeidsomstandigheden waarin de kledij is gemaakt…

– de buit voor b., die moet hij zelf maar eens tonen (mjamie hoor).

Advertenties