Dag 3 hadden we een beetje een zonneslag opgedaan. Hoe de zon hier schijnt, dat is sterker dan tijdens de zomer van vorig jaar, niets waterig lentezonntje hier…
Dus na een rustig ontbijtje, en een beetje lezen in de ochtendzon, vertrokken we richting Bergerac. Niet onze favoriete stad, om het nog sympathiek te zeggen, maar het is wel de dichtsbijzijnde plek voor het grotere winkelwerk (denk Decathlon, e.Leclercq en winkels met schildergerief). De lunch namen we in Mouleydier, een onooglijk dorpje waar we anders nooit zouden zijn gestopt, in een authentiek restaurantje, genaamd Au Bon Coin, waar behalve wij alleen locals zaten (“Allez, Albert, pas de dessert aujourd’hui, tu es malade?”). Voor 13,5 € aten we er voorgerecht, hoofdgerecht, dessert, en dronken we water, wijn en koffie, tout inclus. Onvoorstelbaar. En als toemaatje sprak een lokale dame ons aan, omdat ze onze taal niet kon thuisbrengen, en gaf ons een mooi cadeau: de raad om eens langs het water te wandelen, wat we dan ook onmiddellijk deden. Welk een onvermoede pracht en rust kregen we daar over ons heen gegooid! Hier komen we zeker terug!

20140416-130619.jpg

Met een koffer vol keerden we terug, we (ttz Henri) pompte(n) onze net aangekochte matrassen op en legden ons te lezen in de avondzon op de weide, enkel onderbroken door een spelletje speedminton (voor het die naam waardig is, moeten we wel nog een beetje oefenen).

20140416-130505.jpg

Advertenties