Ze is weer alweer bijna voorbij, die mooie paasvakantie… Twee weken, dat zijn drie weekends, jawel. Ik breng u een kort verslag van die mooie voorbije dagen, in beeld en een weinig woord…

Het eerste weekend was winderig en te koud om naar De Zee te gaan,wat eigenlijk op de planning stond. Dus gingen we met De Vrienden brunchen, shoppen en koffiedrinken. Zondag bloemenmarkt en eitjes rapen natuurlijk! 

   

     

   

   

Het tweede weekend was het begin van een weekje vakantie. Het begon vrijdag met een heerlijke aperitief bij C, D en E thuis, op het terras, en daarna een gezellig en lekker etentje bij Publiek (de prijzen zijnwat naar omhoog sedert de ster, de bediening een beetje meer uit de hoogte, maar de kok zwaaot nog steeds even sympathiek en hij en zijn team werken nog steeds even hard in de open keuken. En wat eruit komt is nog altijd heel lekker. 

   

 

Zaterdag trokken we in alle vroegte richting De Dordogne, voor onze jaarlijkse hartverwarmende traditionele paasfamilievierdaagse in het stukje paradijs van mijn ouders, dat dankzij hun noeste arbeid en aanleg voor aankleding steeds mooier wordt.

Het werden weer prachtige dagen, eerst met (groot)ouders, daarna nog enkele dagen met ons drietjes. Heerlijk eten, het was weer Le Printempsde Minou in Monpazier, de avond van onze aankomst, het ontroerende en hartverwarmende volksfeest in Monpazier, ter ere van Minou, de veel te vroeg gestorven lokale held, pizzeria-uitbater en sfeermaker. En zo warm dat het daar was jong!

  

     

   

   

   

     

   

   

Het laatste weekend brachten we in ons geliefde Gent door. Ontbijt bij Labath, heerlijk eten bij de Superette, wat rusten en uitzieken in de tuin (Nagiko blij!), aardbeitjes in hangpotjes steken en Franse tomatenplantjes in potten zetten. Ik ben weer begonnen in de serre, zij het op kleine schaal (wegens aanslepende tendinitis van mijn rechter arm)…   

       

   

 

Conclusie: b. Was in het begin van de vakantie ziek en hoest nog steeds de longen uit zijn lijf en spreekt nog steeds met een heeszwoele stem, Henri werd tegen het midden ziek en ik kort nadien ook. Ik kreeg het werk nooit helemaal uit mijn hoofd (teveel deadlines net voor, tijdens en net na de vakantie). Maar toch hebben we genoten, van elkaar, van de natuur, de rust, de stilte, het gezoem van de bijtjes, het geloei van de koeien, …

Advertenties