Zoeken

Morgen Komt Polly

over gisteren, vandaag, en morgen natuurlijk

Categorie

Allemaal Beestjes

Zonder

Welk een prachtig weer was het, het voorbije weekend… Zo zag het er toch uit, vanachter het glas, alwaar ik zo goed als gans het weekend vertoefde, die korte trijpen van onze voordeur naar de deur van de auto en van de deur van de auto naar de voordeur van n. (waar we gisterenavond alweer heerlijk tafelden) en weer terug natuurlijk, en de hele korte en trage fietstocht naar de bakker vandaag (die me geheel bezweet weer thuis bracht). Nee, het gaat niet zo goed met mij, dankuwel. Ik ben vorige week zondag ziek geworden, maandag ging nog, maar dinsdagochtend serieus belabberd en koortsig opgestaan, en dan toch doorgegaan, gezien het een Hele Belangrijke Dag was. Ik heb me de dag doorgesleept op pijnstillers en koortsweerders, en vooral ’s avonds daan ben ik gewoon nog efkes doorgegaan op pure adrenaline (en ik ben doodblij dat ik het allemaal heb mogen meemaken, de fantastische prestatie van s., al die geweldige reacties, ik ben fier en trots) maar woensdag kreeg ik de rekening gepresenteerd. En ze was Gepeperd. Ik voel me wel al beter, de koorts is sedert vrijdag weg, maar ik hoest mij nog een ongeluk en mijn lijf voelt nog steeds alsof er zo’n nieuwe superlange hermelijntram heeft over gereden (in de lengte).

Als dat maar goed komt, met mijn gepland congres over de plas.

Drukte

Het wordt hier wat afgezaagd, ik weet het. Ik moet op de rem gaan staan, als ik zou zoeken naar “druk” op polly, het aantal hits zou misselijkmakend zijn, vrees ik.

Maar dus. De voorbije weekend waren weer volgepakt als mijn hoofd met plannen.
Vorig weekend hadden we ons jaarlijks congres, in Gent, het was weer een groot succes, een mooi programma, veel interactie, een leuk diner opgeluisterd door Funky-D (echt een ongelooflijke ambiance-makers!). Bovendien had ik zelf een Grote Meneer uitgenodigd uit mijn geliefde Seattle (de bakermat van stamceltransplantatie). Na het congres bleef hij nog een dag, dus hebben we hem Gent laten zien en de gastvrijheid die wij mochten ontvangen in Seattle, teruggegeven. Hij miste trouwens de helft van de Superbowl wedstrijd, waar nota bene de Seattle Seahawks een overpletterende zege hebben behaald. Het was een mooie dag, denk ik.

Veel gelach…
20140201-P2011617.jpg
… en veel wiskunde!
20140201-P2011624.jpg

Dit weekend was er een repetitie, een feestje voor het pensioen van Nurse Mia (Sixty and Sexy, zoals haar Missenlint geheel waarheidsgetrouw vermeldde) -jaja, terwijl de Mia’s werden uitgereikt, hadden wij de Enige Echte Mia in ons midden! Ons fantastische team had een geweldige show in elkaar gebokst (iets met sexy verpleegster pakjes, lingerie, mannen die dongen naar Mia’s hand, en tijgerprints) en Mia verraste ons met een lied. We hebben gelachen en een traan weggepinkt, zoals dat hoort bij dergelijke gelegenheden. En weer beseft: verdomme, wat een team zijn wij!
– Met dank aan mijn mama voor de prachtige Jas en sjaal.

20140208-P2081646.jpg
20140208-P2081653.jpg
20140208-P2081644.jpg

Kip en co

Vorige week liep er een rode kippendraad door ons leven. Het begon met de bijzetting van een klein couchon kipje, eigen kweek van vrienden i. en r. en kleine l., in het geweldige kippenhok van mijn ouders, midden de bossen van Mariakerke. Wat een geweldig tafereel. De 3 ‘oude’ kippen vertoonden een zeker haantjesgedrag en begonnen te kakelen op ongeziene, euh ongehoorde, wijze op het moment dat de prachtige KerrieKip (ja, zo werd ze gedoopt) hun hok instapte. Laatstgenoemde liet zich echter niet kennen en verkende met een ongeziene onverdroten (over)moed de ren. Toen ze parmantig op hen afstapte, vlogen ze van de schrik een halve meter de lucht in. Intussen kunnen ze het al goed met elkaar vinden, slapen ze samen in het hok, en lopen ze gezellig door elkaar. Cool!

Ik bedacht i. en r. met een klein surpriseke (de scheurkalender van LandLeven met tips voor het Neerhof en de Moestuin -in de hoop dat af en toe een tip weer mijn kant uitkomet ;-)) en een kaartje dat zo hilarisch was dat ik het niet kon laten liggen!
20131006-PA061144.jpg

KipjeKerrie verkent de ren op dag 1!
20131006-PA061148.jpg

De rest van de week werd gevuld met woordspelingen als kiplekker (zo voelde ik me *niet*, ziek en al zijnde), chickening out, enz…

Veerkracht

Nagiko, onze Abessijn van bijna 16 jaar (op 23 september), werd enkele weken geleden ziek. Hij dronk niet, at niet, zijn vacht werd dof. Ik vreesde het ergste.
In de kerstvakantie gingen we met hem naar de dierenarts omdat hij zo veel begon te drinken, iets wat Macon, onze Karthuizer, ook begon te doen, en een paar weken later is hij gestorven: nierfalen as toen de diagnose. De dierenarts trok begin dit jaar bloed (geen simpele ingreep -het ventje moest worden geschoren en al) en toen bleek dat Nagiko ook een nierinsufficiƫntie had, gelukkig nog in een zeer lichte vorm. We gaven hem niersparende voeding, en het ging beter en beter. Tot enkele weken geleden dus. Ik trok opnieuw naar de dierenarts: hij had koorts, at en dronk niet, dus kreeg hij vanalles wat: iets tegen de koorts, een antibioticum, en iets tegen de misselijkheid.
20130726-P7260100.jpg
De eerste 2 dagen door de dokter intramusculair gespoten, de volgende 7 dagen door mij via allerlei truukjes peroraal: uiteindelijk bleek het beste recept: gepletterde pilletjes opgelost in vivo (een krachtdrankje, waar hij in het begin zot van was, maar nadien -hij is niet dom- links liet liggen), in een spuitje (een spuitje of 10, eigenlijk) en dan in zijn muiltje spuiten (fyi: hij vond dit *niet* leuk). Daarnaast krijgt hij nu gespecialiseerde niersparende voeding, enkel via de dierenarts verkrijgbaar. Maar kijk, mijn geduld en volharding hebben geloond. Hij is echt weer de oude. Kijk maar!
20130801-P8010244.jpg

Piep

Er zijn zo van die mensen. Die dingen kunnen waar uw mond van open valt. Meestal zijn dat ook mensen die bij gestoef een beetje onwennig met de tip van hun voet rondjes draaien en zeggen: “Maar dat is niet moeilijk hoor, gij kunt dat ook, ik kan u dat leren.”

S. is zo iemand. Wetenschappelijk Brein, Bescheiden, MedeStads-Boerin en Bakwonder. Voor dat bakken volgt ze lessen en regelmatig mogen wij meegenieten van haar creaties. Zoals een taart in de vorm van een Witte Poedel (wow!), ver-ruk-ke-lijke pralientjes waar menig professioneel pralienemaker een puntje kan aan zuigen (haar examen), en vorige week was er een invasie van Bruine Muisjes (bleek uitgevallen Black6-en -een intimi-grapje) in de bib. Ik nam er eentje mee naar huis om aan mijn mannen te tonen en te vereeuwigen op foto (eerlijkheidshalve moet ik eraan toevoegen dan het vervoer in de brooddoos en de fietszak tot wat averij had geleid –zie mouse looked even better originally).
20130304-P3049239.jpg

Over vallende stenen

Ik schreef er ongetwijfeld reeds over, over mijn onvolprezen pepe C. (die veel te jong is gestorven, op 72 jaar), die met een wonderlijke mengeling van een klein beetje aangedikte droefenis en deugnieterij op zijn gezicht uitriep: “Als er ne steen uit de lucht valt, is ’t op onze kop!” We gebruiken zijn uitdrukking nog heel vaak. Zoals nu bijvoorbeeld, wanneer ik toch geneigd ben wat compassie te hebben met mijn eigen.

Twee weekends geleden werd ik ziek: het begon met misselijkheid, en spierpijn overal, dan koorts en rillingen, en daarna een hoest waar ik nog altijd niet vanaf ben. Wat ik daardoor miste: volledig genieten van het lekkere eten op het verjaardagsfeestje van n., en een concert van het Vivente Voce koor met het Requiem van Mozart waar ik ZOOO naar uitkeek. Het weekend erop was ik van wacht, en hoe (verschrikkelijk druk, en nog veel werk erbij, dus weinig opening voor de leuke dingen des levens, behalve gelukkig het verjaardagsfeest voor Henri en ik bij mijn ouders -waar ik nog een paar leuke kiekjes van heb, die hebt u nog te goed). Dit weekend opnieuw ziek gevallen: ik bespaar u de details, maar geef u volgende tip mee: maag/darm ontsteking (de moeite!): ik snap niet waar het allemaal vandaan blijft komen, gezien ik zo goed als niets eet, en enkel theetjes drink. Twee kilo al kwijtgespeeld ook. Daardoor gemist: de gentse kunstweek, tentoonstelling HISK, artGent-in-goed-gezelschap. En volgend weekend: dan ben ik weer van wacht! Ik moet u niet vertellen dat ik uitkijk naar de Kerstvakantie zeker?

Wat meteen ook de verklaring is van polly’s langdurige radiostilte. Ik hoop dat er een einde aan mag komen… Bedankt om hier te blijven komen piepen af en toe. Uw geduld en volharding zal zijn vruchten afwerpen… Ik heb nog heel veel beeldmateriaal staan van de voorbije weken, maar het gaat -o ironie- zo goed als allemaal over eten, dus daar mag ik nu even niet aan denken…

Bouillac: Deel 3 (Het Boogschieten en De Dieren)

Niet zo een sympathieke combinatie, besef ik nu. Maar beloofd is beloofd. En er werden geen dieren gewond tijdens deze fotoshoot, noch tijdens de rest van deze vijfdaagse.

Zoek de pijl!
20121101-PB018393.jpg
20121102-PB028431.jpg
20121102-PB028438.jpg

Grenouillekes: welk een schattige beestjes! Die pootjes!! Maar die kunnen wel keihoog en ver springen jong!
20121102-PB028442.jpg
20121102-PB028444.jpg

In een grot vlakbij het huisje hingen een paar vleermuizen aan het plafond (te donker om te fotograferen) en een zwaluwnest (net gelukt):
20121101-PB018420.jpg

Zoals gezegd: toen de herten en de everzwijnen de straat overstaken voor onze auto was x (schrappen wat niet past): te traag (x=ik) / zonder fototoestel (x=ik) / te donker (x=het). Geen foto’s dus van deze prachtbeesten!

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑