Zoeken

Morgen Komt Polly

over gisteren, vandaag, en morgen natuurlijk

Categorie

La Douce France

Breaking News! Ze is er nog, De Zon!

Zozo. We zijn terug. We brachten de paasdagen door in La Douce France, in het zalige terugtrekplekje van mijn ouders. Het is nog steeds moeilijk te vatten, maar we hebben daar gelezen in de zon, buiten gegeten (une baguette de tradition, quelques fromages, een Bergerac wijntje –wat kan een mens zich meer wensen), de was hangen drogen in de zon, vide greniers (het frans voor rommelmarkten) gedaan, geleefd gelijk god in frankrijk, dus.
Het stadse gewoel, de ijzige wind, de stress: onvoorstelbaar hoe snel dat kan verdwijnen, op die hemelse plek. Het is alsof je in 1-2-3 een ander mens wordt. Ik ben weer beginnen schilderen, begot. Niet veel soeps hoor (ik ben geen groot talent), opgewarmd met het naschilderen van een mooi beeld uit de flow, weer de voetjes op de grond met een schets van Henri (verder dan potlood op doek nooit geraakt omdat het zo ver stond van De Zoon als Bouillac van Gent), en dan helemaal op dreef met een eigen interpretatie van ons huisje op de heuvel (Liue-dit F. ofte la bergerie des grenouilles vertes de F.). Verdomme, wat heb ik genoten! Op mijn bankje, op het terras, de verf in mijn kop en in mijn hart.
Ik heb drie boeken uitgelezen! Bijna vier! Ik heb gekeken naar De Zoon, die zo groot wordt dat het bijna pijn doet en zo verdomd lief is dat ik er misselijk gelukkig van wordt. Ik heb geluisterd naar de verhalen en de zottigheid van b., die hier zo tot rust komt dat ik er tranen van in mijn ogen krijg. En ik heb ongelooflijk veel energie op gedaan. Dit plekje, middenin de wilde rust van Frankrijk, waar kikkers en salamanders en herten en wolven zo voor uw voeten springen en onbevangen in uw ogen kijken, is een Groot Geschenk.

Bewijsmateriaal: het paasei, verschoning -lam, smelt in de zon
20130331-P3319329.jpg

Schaapjeshoop in ruif
20130401-P4019343.jpg

Cyrano de Bergerac op de vide greniers in Beaumont -op een boogscheut van … Bergerac!
20130401-P4019344.jpg

Roos in Boom
20130403-P4039359.jpg

Bouillac: Deel 4 (Het Eten)

De Perigord is de streek van alle heerlijkheden van de Franse keuken: rode en zoete witte wijnen, eend, wild, kazen, mmmm….

Het ontbijtbuffet stond altijd klaar in ons huisje: wij moesten alleen le pain francais en de viennoiserie meebrengen. Zalig!
20121101-PB018381.jpg
20121101-PB018383.jpg

Nog zo een franse heerlijkheid waar ik nogal verslaafd aan ben:
20121102-PB028450.jpg

Hoe uw flan caramel te savoureren in drie stappen, door Henri B.
20121102-PB028460.jpg
20121102-PB028459.jpg
20121102-PB028456.jpg

Een van de voordelen van mensen die daar al bijna dertig jaar wonen: ge krijgt er ook alle inside information bij. Zo ontdekten we dankzij hen het prachtige restaurant La Source de Peyssou in Saint-Avit Senieur (je kan er ook verblijven!). Jean-Claude (meesterkok van Belgie) en Grete ontvangen je met een zalige maaltijd in een warme huiselijke sfeer voor een ongelooflijke prijs: warm aanbevolen!
20121102-PB028473.jpg
20121102-PB028474.jpg

Jaja, Polly was bijna 3 kilo bijgekomen, op vijf dagen tijd! Maar geen nood, ’t is er al afgefietst/afgecrosst/afgestresst intussen!

Bouillac: Deel 3 (Het Boogschieten en De Dieren)

Niet zo een sympathieke combinatie, besef ik nu. Maar beloofd is beloofd. En er werden geen dieren gewond tijdens deze fotoshoot, noch tijdens de rest van deze vijfdaagse.

Zoek de pijl!
20121101-PB018393.jpg
20121102-PB028431.jpg
20121102-PB028438.jpg

Grenouillekes: welk een schattige beestjes! Die pootjes!! Maar die kunnen wel keihoog en ver springen jong!
20121102-PB028442.jpg
20121102-PB028444.jpg

In een grot vlakbij het huisje hingen een paar vleermuizen aan het plafond (te donker om te fotograferen) en een zwaluwnest (net gelukt):
20121101-PB018420.jpg

Zoals gezegd: toen de herten en de everzwijnen de straat overstaken voor onze auto was x (schrappen wat niet past): te traag (x=ik) / zonder fototoestel (x=ik) / te donker (x=het). Geen foto’s dus van deze prachtbeesten!

Bouillac: Deel 2 (De Buren)

20121101-PB018408.jpg
Tegengekomen op onze Natte Boswandeling de eerste avond. En er werd nogal wat afgejaagd, daar in de buurt. Ik hoop stiekem dat ze niets hebben geschoten, want we hebben daar prachtige dieren gezien, herten, everzwijnen, een beer (neen, jong, geen beer). Maar dat is voor een volgende aflevering…

20121101-PB018422.jpg
Als ik ooit het boek schrijf dat in mijn hoofd zit, wordt dit misschien de cover. Zijt eerlijk: hiervan slaat uw fantasie toch op hol?

20121102-PB028445.jpg
De deur van de Mairie van Bouillac: de burgemeester, een boer, heeft er zitting twee halve dagen per week: zalig toch? Even inzoomen leert ons dat er daar serieuze documenten op de deur hangen:
20121102-PB028446.jpg

20121102-PB028448.jpg
Bouillac City.

Enkele beelden van Sarlat: iets teveel volk, zelfs op deze buitenseizoense zaterdag, zijnde wel, de dag van de (nogal legendarische) markt van Sarlat. Maar wel mooi, natuurlijk.
20121103-PB038479.jpg
20121103-PB038481.jpg
20121103-PB038483.jpg
20121103-PB038487.jpg
20121103-PB038490.jpg

Aha, hier haalde Cirq zijn inspiratie!
20121103-PB038492.jpg

Nog een Mooie Buur: Beynac.
20121103-PB038493.jpg
20121103-PB038495.jpg
20121103-PB038497.jpg

En dan ligt Bouillac ook nog tussen twee van de Les Plus Beaux Villages de la France, Belves en Monpazier. In het laatste, typisch Middeleeuws Bastide-dorp, hebben we overnacht in het charmante Hotel Prince Edward I: het voormalig kasteel van Zijne Koninklijke Hoogheid: een adresje om te onthouden! Supervriendelijke mensen, schitterend uitzicht, rustig en prachtige kamers voor een meer dan correcte prijs. En ze hebben daar een zalig bakkerijtje met het lekkerste sesam-fransbrood ooit en het vriendelijkste bakkerinnetje van de ganse wereld! Geen foto’s, wegens te vroeg of te laat, en dus te donker.

Bouillac: Intro en Deel 1 (Het Plekje).

Vorige week waren het Les Vacances de Toussaint. En even voordien was ik veertig geworden, en henri dertien, dus deden we onszelf (en b. mocht mee) een snoepreisje cadeau. Naar een huisje in Bouillac, dat mijn ouders recent hebben gekocht. Op de grens tussen de Perigord noir en pourpre. Waar een auto die passeert een hele gebeurtenis is, de mensen wonderbaarlijk gul en vriendelijk zijn, het eten superzalig lekker en puur, de dieren wild en schattig, de stilte niet te schatten. Waar ik ondanks mijn vijfdagendurende hoofdpijn (why o why?) mijn kop heb kunnen leegmaken, uitwaaien, opfrissen, de batterijen heb kunnen opladen, en we allemaal hebben genoten van elkaar, het warme weer, van die simpele kleine dingen waar anders nooit tijd voor is. Praten over alles en nog veel meer, lavendel snoeien en genieten van die intense geur, kampen bouwen, dieren spotten, boogschieten, lekker eten, lachen en dansen en springen en zingen.
Ik breng voor u verslag van deze zalige vijfdaagse in fotografische etappes, vijf, dat spreekt.
De eerste: het plekje, het domein, het huisje, de bomen, de weide, het bos.
De tweede: de buren, het natuurschoon rondom Het Plekje, dichtbij en veraf
De derde: het boogschieten en de dieren
De vierde: het eten
De vijfde: de making of la maison de l’arbre

Maar nu dus: deel 1: Het Plekje.
20121101-PB018388.jpg
20121101-PB018385.jpg
20121101-PB018413.jpg
20121101-PB018399.jpg
20121101-PB018400.jpg
20121101-PB018405.jpg
20121101-PB018410.jpg

Schoon he!

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑