Zoeken

Morgen Komt Polly

over gisteren, vandaag, en morgen natuurlijk

Categorie

Oude dingen met een ziel

Verbijstering, Verwondering en Verdriet

Dat waren de 3 V’s van dit weekend.

Verbijstering: toen een deur uit een prachtige kast viel bij E en M, die we hielpen verhuizen en in elkaar knutselen zaterdag. Die arme b. zag zo bleek als de witte muur: ‘Maar ik heb normaal keigoede reflexen. Dat gebeurt normaal niet als ik er bij ben, zo’ dingen.’

Verwondering: tijdens het bezoek aan Brussel met K, K, L en J. Bij het kijken naar al die prachtige muziekinstrumenten in het MIM, in het bijzonder de saxofoons, al mocht de rest er ook zijn! Bij het kijken naar al die prachtige werken van Borremans: er zijn daar wat monden open gevallen en wat haren recht gekomen.

Tot slot: het Verdriet: toen we telefoon kregen dat N was opgenomen op spoed. Gelukkig is het intussen al heel wat beter gelukkig!

20140406-P4061819.jpg
20140406-P4061820.jpg
20140406-P4061822.jpg
20140406-P4061830.jpg
20140406-P4061835.jpg
20140406-P4061839.jpg
20140406-P4061848.jpg
-Wat ziet hij toch! De verwondering in zijn ogen: ik wens het iedereen toe!

Een zalige zondag

Het is wel aangenaam als op een zalige zaterdag een zalige zondag volgt. Zodus, zodoende, trokken wij gisteren richting Gaasbeek voor de Author Paintings van Sam Dillemans (misschien wel mijn allergrootste favoriet van de nog in leven zijnde schilders). Helaas verloor ik -geheel buiten mijn wil en schuld- onderweg mijn knalpot, waardoor de tocht wat van zijn heerlijkheid verloor, en anderhalf uur langer duurde… Maar dankzij de vriendelijke en bijzonder professionele meneer van Europ Assistance geraakte ik toch nog in Gaasbeek, waar we met de vrienden rondkuierden in het zonovergoten park, alwaar vandaag ook nog eens de Highland Games plaatsvonden. Maar ik was vooral onder de indruk van die mens zijn schilderijen. Dillemans (ik zag ooit een prachtige documentaire over hem op Canvas) is zo een passioneel mens, die leeft voor wat hij doet, met een sérieux die je nog zelden tegenkomt dezer dagen op deze godverdomse bol. Ik werd nogal platgewalst door zijn werken, dat gevecht met de verf (deed mij ook -net als bij S. zijn werken zaterdag) verlangen naar olieverf -dat leven, die echtheid, die glanzende vettigheid, dat bereik je nooit met acryl. Maar ’t is een grotere vuiligheid natuurlijk he. En mijn handen zijn zo al een ramp (droge handen van bij de geboorte+heel veel ontsmettingsalcohol+boerinnewerk=slechte combinatie), laat staan met wat terpentyn-marinade op geregelde tijdstippen. Al die Schone Koopen behoren dan ook nog eens toe aan mensen, waarvan menig mijn dagen -lang geleden of nog maar recent- hebben gekleurd met hu prachtige woorden en verhalen. Mooie herinneringen!
20130519-P5199809.jpg
20130519-P5199810.jpg
20130519-P5199818.jpg
20130519-P5199821.jpg

We sloten af met een late lunch in onze warme stadstuin (wie had dat gedacht), waar we ook nog verblijd werden met een bezoekje van e., m. en metekindje m.
20130519-P5199823.jpg
20130519-P5199830.jpg

En dan was het tijd om te werken!!

Op de dag van de Arbeid…

… wordt gewerkt, toch?
Dat is toch wat ik deed, op deze stralende dag. Vanmorgen in alle vroegte richting UZ vertrokken, en rond 16u was ik terug thuis. De zon scheen nog (juij!), dus placeerden we ons -met een drankje en een koekske- in onze besloten en zonovergoten stadstuin. Een uurtje later werd Henri op de trompetles verwacht, en terwijl hij samen met A. de zoetste tonen uit zijn trompet perste, trok ik toch nog efkes richting Vooruit, alwaar de festiviteiten rond 100 jaar Vooruit vandaag van start gingen. Ik had er mij al min of meer bij neergelegd -met pijn in het hart (hoe kan dat ook anders als all-time-fan van de Vooruit) dat ik het ging moeten missen, maar kijk: het kwam er dus toch van. En ik heb genoten! Al die mooie verhalen, die geheime gangen en kamers en tramsporen en half afgebroken piano’s, al dat jong en minder-jong geweld: wonderlijk!
Ik laat u even via een paar beeldelkens meegenieten. Veel zaken lopen nog een hele tijd door, en er staat ons nog veel moois te wachten!

20130501-P5019558.jpg
20130501-P5019559.jpg
20130501-P5019560.jpg
20130501-P5019561.jpg
20130501-P5019562.jpg
20130501-P5019564.jpg
20130501-P5019565.jpg
20130501-P5019569.jpg
20130501-P5019575.jpg
20130501-P5019576.jpg
20130501-P5019577.jpg
20130501-P5019579.jpg
20130501-P5019581.jpg

Breaking News! Ze is er nog, De Zon!

Zozo. We zijn terug. We brachten de paasdagen door in La Douce France, in het zalige terugtrekplekje van mijn ouders. Het is nog steeds moeilijk te vatten, maar we hebben daar gelezen in de zon, buiten gegeten (une baguette de tradition, quelques fromages, een Bergerac wijntje –wat kan een mens zich meer wensen), de was hangen drogen in de zon, vide greniers (het frans voor rommelmarkten) gedaan, geleefd gelijk god in frankrijk, dus.
Het stadse gewoel, de ijzige wind, de stress: onvoorstelbaar hoe snel dat kan verdwijnen, op die hemelse plek. Het is alsof je in 1-2-3 een ander mens wordt. Ik ben weer beginnen schilderen, begot. Niet veel soeps hoor (ik ben geen groot talent), opgewarmd met het naschilderen van een mooi beeld uit de flow, weer de voetjes op de grond met een schets van Henri (verder dan potlood op doek nooit geraakt omdat het zo ver stond van De Zoon als Bouillac van Gent), en dan helemaal op dreef met een eigen interpretatie van ons huisje op de heuvel (Liue-dit F. ofte la bergerie des grenouilles vertes de F.). Verdomme, wat heb ik genoten! Op mijn bankje, op het terras, de verf in mijn kop en in mijn hart.
Ik heb drie boeken uitgelezen! Bijna vier! Ik heb gekeken naar De Zoon, die zo groot wordt dat het bijna pijn doet en zo verdomd lief is dat ik er misselijk gelukkig van wordt. Ik heb geluisterd naar de verhalen en de zottigheid van b., die hier zo tot rust komt dat ik er tranen van in mijn ogen krijg. En ik heb ongelooflijk veel energie op gedaan. Dit plekje, middenin de wilde rust van Frankrijk, waar kikkers en salamanders en herten en wolven zo voor uw voeten springen en onbevangen in uw ogen kijken, is een Groot Geschenk.

Bewijsmateriaal: het paasei, verschoning -lam, smelt in de zon
20130331-P3319329.jpg

Schaapjeshoop in ruif
20130401-P4019343.jpg

Cyrano de Bergerac op de vide greniers in Beaumont -op een boogscheut van … Bergerac!
20130401-P4019344.jpg

Roos in Boom
20130403-P4039359.jpg

Tweeënnegentig jaar oude Handen

Mijn meme heeft een bijzonder gevoel voor humor. Ze zou volle zalen trekken als Oudste Stand-up Comedian ever, daar ben ik van overtuigd. Hieronder een triootje met haar handen in de hoofdrol. Op het einde van Het Feest zei ze dat ze het toch wel droevig vond dat zij niets had ontvangen… Ter gelegenheid van Henri en mijn verjaardag mochten we van haar een envelopke ontvangen, mijn vader kreeg (na lang gezoek met veel drama in haar portemonnee) een stuk van 10 cent toegestopt met de gevleugende woorden: “Koopt u der maar iets schoons van en geef den overschot dan maar terug!” Maar nu vond ze het tijd dat er in haar handen ook iets werd gestopt. Waar Henri natuurlijk gretig op inging. Waarvan fotografische akte. Wel toepasselijk op de vooravond van Sinterklaas…

20121124-PB248622.jpg

20121124-PB248624.jpg

20121124-PB248626.jpg

Bouillac: Deel 2 (De Buren)

20121101-PB018408.jpg
Tegengekomen op onze Natte Boswandeling de eerste avond. En er werd nogal wat afgejaagd, daar in de buurt. Ik hoop stiekem dat ze niets hebben geschoten, want we hebben daar prachtige dieren gezien, herten, everzwijnen, een beer (neen, jong, geen beer). Maar dat is voor een volgende aflevering…

20121101-PB018422.jpg
Als ik ooit het boek schrijf dat in mijn hoofd zit, wordt dit misschien de cover. Zijt eerlijk: hiervan slaat uw fantasie toch op hol?

20121102-PB028445.jpg
De deur van de Mairie van Bouillac: de burgemeester, een boer, heeft er zitting twee halve dagen per week: zalig toch? Even inzoomen leert ons dat er daar serieuze documenten op de deur hangen:
20121102-PB028446.jpg

20121102-PB028448.jpg
Bouillac City.

Enkele beelden van Sarlat: iets teveel volk, zelfs op deze buitenseizoense zaterdag, zijnde wel, de dag van de (nogal legendarische) markt van Sarlat. Maar wel mooi, natuurlijk.
20121103-PB038479.jpg
20121103-PB038481.jpg
20121103-PB038483.jpg
20121103-PB038487.jpg
20121103-PB038490.jpg

Aha, hier haalde Cirq zijn inspiratie!
20121103-PB038492.jpg

Nog een Mooie Buur: Beynac.
20121103-PB038493.jpg
20121103-PB038495.jpg
20121103-PB038497.jpg

En dan ligt Bouillac ook nog tussen twee van de Les Plus Beaux Villages de la France, Belves en Monpazier. In het laatste, typisch Middeleeuws Bastide-dorp, hebben we overnacht in het charmante Hotel Prince Edward I: het voormalig kasteel van Zijne Koninklijke Hoogheid: een adresje om te onthouden! Supervriendelijke mensen, schitterend uitzicht, rustig en prachtige kamers voor een meer dan correcte prijs. En ze hebben daar een zalig bakkerijtje met het lekkerste sesam-fransbrood ooit en het vriendelijkste bakkerinnetje van de ganse wereld! Geen foto’s, wegens te vroeg of te laat, en dus te donker.

Bouillac: Intro en Deel 1 (Het Plekje).

Vorige week waren het Les Vacances de Toussaint. En even voordien was ik veertig geworden, en henri dertien, dus deden we onszelf (en b. mocht mee) een snoepreisje cadeau. Naar een huisje in Bouillac, dat mijn ouders recent hebben gekocht. Op de grens tussen de Perigord noir en pourpre. Waar een auto die passeert een hele gebeurtenis is, de mensen wonderbaarlijk gul en vriendelijk zijn, het eten superzalig lekker en puur, de dieren wild en schattig, de stilte niet te schatten. Waar ik ondanks mijn vijfdagendurende hoofdpijn (why o why?) mijn kop heb kunnen leegmaken, uitwaaien, opfrissen, de batterijen heb kunnen opladen, en we allemaal hebben genoten van elkaar, het warme weer, van die simpele kleine dingen waar anders nooit tijd voor is. Praten over alles en nog veel meer, lavendel snoeien en genieten van die intense geur, kampen bouwen, dieren spotten, boogschieten, lekker eten, lachen en dansen en springen en zingen.
Ik breng voor u verslag van deze zalige vijfdaagse in fotografische etappes, vijf, dat spreekt.
De eerste: het plekje, het domein, het huisje, de bomen, de weide, het bos.
De tweede: de buren, het natuurschoon rondom Het Plekje, dichtbij en veraf
De derde: het boogschieten en de dieren
De vierde: het eten
De vijfde: de making of la maison de l’arbre

Maar nu dus: deel 1: Het Plekje.
20121101-PB018388.jpg
20121101-PB018385.jpg
20121101-PB018413.jpg
20121101-PB018399.jpg
20121101-PB018400.jpg
20121101-PB018405.jpg
20121101-PB018410.jpg

Schoon he!

Life starts @ forty

…, zo wordt gezegd. Het stond op menig kaartje, in menig sms, en het werd me ook live ingefluisterd door menig individu. Dus moest ik dat natuurlijk even uittesten. Dus stopte ik mijn eerste zaterdag op tram 4 als vanouds zo vol als een eitje. En ik heb het overleefd! Waarvan akte.

Na een overheerlijk zaterdags ontbijt trokken we naar De Campagne in Drongen, waar een fijne tentoonstelling opende (Versus), met werk van b., goede vriend k./max tentoonstelden, en nog een heleboel andere fijne kunstenaars. Hoedje af voor k., die deze tentoonstelling in elkaar bokste, en er enkele slapeloze nachten, nogal wat stress, en misschien zelfs een klein maagzweertje aan over hield. Maar op dit resultaat mag hij fier zijn!
20121027-PA278305.jpg
Speech door k. aka max.
20121027-PA278311.jpg
Speech door k.: mooi opgebouwd!
20121027-PA278317.jpg
Foto’s van b. en tekeningen van max (Het boek van Lilith of de appelvrouwtjesreeks), broederlijk naast elkaar.
20121027-PA278315.jpg
20121027-PA278318.jpg
B., de andere werken aan het bekijken.
20121027-PA278331.jpg
Henri en b. doen van opzichter -al zal Henri de boef niet onmiddellijk te pakken hebben, als hij hem/haar al hoort en/of ziet ;-)

B. was van dienst (toezicht) op de tentoonstelling, maar er moest geschermd worden, dus trokken Henri en ik voor een snelle lunch naar de Exki (want de soepbar zat vol en onze brillen besloegen toen we binnen kwamen, dus hoe kunt ge dan op een deftige manier soep eten?), en daarna naar Het Belfort -in de stadshal was een trio (contrabas/accordeon/viool) aan het musiceren, ze speelden net de Canon (die wij ook spelen met ons orkestje!).
20121027-PA278332.jpg
20121027-PA278334.jpg
Henri in vol ornaat, aan het schermen met de maître. Actie! Schoon he!

En na het schermen was het zover: we gingen eindelijk gaan fietsopera-en (het derde project van Electrified in Vooruit). Na 2 mislukte pogingen (eentje omdat Henri dan toch meewou, en de reservatie tijdens zijn schermles was, en eentje omdat het katten en honden regende, en de boxen daar niet tegen konden) was het bijna weer niet gelukt: 2 bedrukte gezichten keken ons aan en vertelden dat er een probleemoje was met de fietsen: de barre koude verstoorde waarschijnlijk het systeem. Mijn eigen gezicht was waarschijnlijk zo droevig, dat ze ons toch op weg hielpen met Marjorie, de enige fiets die nog dienst deed, maar zonder garantie dat we de ganse tocht muziek zouden hebben. Superblijk sprong Henri op Marjorie en ik op mijn eigen bakske (ik moet het kind eigenlijk ook eens dringend een naam geven, hoe ze mij elke dag zo vlijtig vervoert -dan kan ik haar bedanken zoals het betaamt!). Hieronder een fotoverslag, niet altijd even scherp, maar hoe kan het ook anders als en fototoestel/fotograaf als onedrwerp continu in beweging zijn.
20121027-PA278338.jpg
20121027-PA278341.jpg
20121027-PA278344.jpg
20121027-PA278345.jpg
20121027-PA278346.jpg
20121027-PA278350.jpg
20121027-PA278352.jpg
20121027-PA278355.jpg
20121027-PA278358.jpg
Zoals u ziet mocht ik ook eens OP Marjorie, maar niet voor lang ;-)
20121027-PA278361.jpg
20121027-PA278363.jpg
Het was mooi! Voor vijf euro beleeft u iets unieks (om nog maar te zwijgen over het technisch vernuft waarmee de fiets voelt waar u zich bevindt en de aangepaste muziek uit de boxen laat schallen). De verhalen zijn inspirerend, we zijn op plaatsen geweest waar we anders nooit zijn geweest, plekjes ontdekt die we anders nooit hadden ontdekt. Ik wil eens naar dat eethuisje gaan eten: die tegeltjes allen al! En die naam! Morgen zondag is het electrified-onthaal uitzonderlijk gesloten wegens massale fietsenherstelling, maar ik hoop van harte dat ze alle fietsen kunnen maken en dat u volgende week, de laatste week nog in grote getale kan genieten van dit uniek project!

We sloten de avond in schoonheid af met bezoek van vrienden n. en d. (die er vorige week niet konden bijzijn op het Feest), met cadeautjes, een rood wijntje, heerlijke noedels met spinazie, kerstomaatjes, gember en citroengras (en voor de 2de portie met limoen), en koffie/thee met gesneukel. En veel warme winterverhalen, natuurlijk.

Een triootje trio’s

Zoals beloofd.

Trio van steekkaarten in de wondermooie kasten in het KTA gisteren.
20121013-PA138215.jpg
nvdr: deze foto is geen deel van het trio.
20121013-PA138216.jpg
20121013-PA138217.jpg
20121013-PA138218.jpg

Trio 2: Inzoomen op een briefke op een deur in het KTA. Nieuwsgierigheid geprikkeld!
20121013-PA138211.jpg
20121013-PA138210.jpg
20121013-PA138209.jpg

Trio 3: een trio uberschattige meisjes (zoek de jarige aka het metekind).
20121014-PA148247.jpg

Het weekend was mooi gevuld met van alles een beetje en nog veel meer. Voor straks of nu: slaapwel.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑