Zoeken

Morgen Komt Polly

over gisteren, vandaag, en morgen natuurlijk

Categorie

ziek

Een Triootje Lekkers

De collectie pillen die ik vorige week elke ochtend slikte. Slik.
20140223-P2231723.jpg

Pannenkoek met lekkers, door b. gebakken met eitjes van de kipjes van mijn ouders. Mjamie.
20140302-P3021731.jpg

Pannacotta van kokos met bloedapllesien en crunch van koffie. Bij Het lepelblad. Heel erg mjamie.
20140227-P2271730.jpg

Polly’s Moestuin Saga, jaargang 4, de Proloog: De Zaadjes en De Serre

De lente hangt in de lucht en dat betekent dat het bij Polly begint te kriebelen. Vorig weekend maakte b. van mijn ellenlange wenslijst bij De Nieuwe Tuin een min-of-meer menselijk en betaalbaar lijstje -blijkt dat we elkaar jaar tussen de 75 en de 80 euro zitten…
En dus kwam deze week een pakketje aan, vol belofte: woohoo!
20140226-P2261725.jpg
20140226-P2261729.jpg

Gezien dat blijkbaar nog altijd in de mode is -in de woonboekskes: De Serre, voor en na. Op een uur of 2 onder een stralende zon maakte in van dit:
20140302-P3021771.jpg

dit:
20140302-P3021775.jpg

Ha! Pluim voor mezelf! Ik ben er nog niet helemaal, maar ik ben toch al blij met al het werk dat ik heb verzet… Als het weer zo blijft begin ik volgend weekend met de eerste zaadjes in de grond te steken…

Nagiko genoot er ook van, dat we nog eens samen buiten waren… Hij lag ongelooflijk schattig, weggedoken onder het kussen met enkel zijn schone karakterkop zichtbaar, op de plek waar even daarvoor Henri had gelegen (die nu ook ziek is, maar van mij wat gezonde lucht moest komen opsnuiven), maar toen ik een foto wou nemen, vluchtte hij net weg: aandacht! aandacht!
20140302-P3021772.jpg

Zonder

Welk een prachtig weer was het, het voorbije weekend… Zo zag het er toch uit, vanachter het glas, alwaar ik zo goed als gans het weekend vertoefde, die korte trijpen van onze voordeur naar de deur van de auto en van de deur van de auto naar de voordeur van n. (waar we gisterenavond alweer heerlijk tafelden) en weer terug natuurlijk, en de hele korte en trage fietstocht naar de bakker vandaag (die me geheel bezweet weer thuis bracht). Nee, het gaat niet zo goed met mij, dankuwel. Ik ben vorige week zondag ziek geworden, maandag ging nog, maar dinsdagochtend serieus belabberd en koortsig opgestaan, en dan toch doorgegaan, gezien het een Hele Belangrijke Dag was. Ik heb me de dag doorgesleept op pijnstillers en koortsweerders, en vooral ’s avonds daan ben ik gewoon nog efkes doorgegaan op pure adrenaline (en ik ben doodblij dat ik het allemaal heb mogen meemaken, de fantastische prestatie van s., al die geweldige reacties, ik ben fier en trots) maar woensdag kreeg ik de rekening gepresenteerd. En ze was Gepeperd. Ik voel me wel al beter, de koorts is sedert vrijdag weg, maar ik hoest mij nog een ongeluk en mijn lijf voelt nog steeds alsof er zo’n nieuwe superlange hermelijntram heeft over gereden (in de lengte).

Als dat maar goed komt, met mijn gepland congres over de plas.

De Zoon aan Zee

We zijn net terug van een korte driedaagse aan Zee, de Zoon en ik. Het begin van een zalige vakantie. Al begon het wat in mineur, die vakantie, met Ziekte van eerst b., dan ik, en ten slotte ook de Zoon. En hij heeft het serieus zitten (gehad): een astma-aanval om u tegen te zeggen en hij heeft zijn lomngskes er bijna uitgehoest. De zuivere gezonde zeelucht deed deugd, gelukkig. Al ging het allemaal wat trager en gezapiger en rustiger dan anders. Maar genoten, dat hebben we allebei, met volle teugen.
Een uitgebreider fotoreportage hebt u nog te goed, maar nu moet u het met dit beeld doen. Van de Zoon die veel te groot wordt. Nu moeten we ons reppen naar Antwerpen, voor Jazz Middelheim!

20130816-P8160450.jpg

Een borborygmus-ke, iemand?

Ik heb er anders op overschot, dezer dagen. Gelukkig is het ergste intussen voorbij…
Maandag begonnen met resten-arme voeding en laxoberon (zoals de naam het zegt, een laxativum) druppels, idem dito dinsdag; woensdag meer dan vollen bak gewerkt op 2 fortimellekes en als toemaatje 1 liter moviprep en 1 liter water. Na een gelukkig rustige wacht-nacht vanochtend voor dag en dauw opgestaan, en op mijn bijzonder nuchtere maag nog eens 1 liter moviprep en 1 liter water naar binnen gekapt. Iets te snel, vermoed ik, dat laatste, gezien de gevolgen, waarmee ik u verder niet zal plagen…

Het ontbijt!
20130529-P5299846.jpg

Vanmiddag bracht b. me dan naar mijn vertrouwde UZ voor -u raad het al- een coloscopie -onder narcose, op voorschrift van de -zeer lieve- prof. Achteraf bekeken een goede keuze, want dit is heel erg vlot gegaan. De voorbereiding is zo mijn ding niet, maar de narcose kan ik iedereen aanbevelen ;-) En, zoals dat gaat met dingen die je een paar dagen niet mag en kan doen (eten), werd het verlangen ernaar steeds groter, ik heb vannacht verscheidene dromen gehad over eten! Het frangipane taartje dat ik in de UZ cafetaria kocht na mijn colo en op flanellen benen, heeft mij onvoorstelbaar gesmaakt -mijn eerste serieuze voedsel in enkele dagen; en de pasta-met-tomaat-en-venkel die b. vanavond op ons bord toverde was hemels -maar dat is zijn eten altijd natuurlijk.

We zijn er weer vanaf, het zag er goed uit, daar van binnen naar het schijnt, nu alleen nog de bioptjes afwachten. En zo zijn er weer een paar mensen gerust!

Over vallende stenen

Ik schreef er ongetwijfeld reeds over, over mijn onvolprezen pepe C. (die veel te jong is gestorven, op 72 jaar), die met een wonderlijke mengeling van een klein beetje aangedikte droefenis en deugnieterij op zijn gezicht uitriep: “Als er ne steen uit de lucht valt, is ’t op onze kop!” We gebruiken zijn uitdrukking nog heel vaak. Zoals nu bijvoorbeeld, wanneer ik toch geneigd ben wat compassie te hebben met mijn eigen.

Twee weekends geleden werd ik ziek: het begon met misselijkheid, en spierpijn overal, dan koorts en rillingen, en daarna een hoest waar ik nog altijd niet vanaf ben. Wat ik daardoor miste: volledig genieten van het lekkere eten op het verjaardagsfeestje van n., en een concert van het Vivente Voce koor met het Requiem van Mozart waar ik ZOOO naar uitkeek. Het weekend erop was ik van wacht, en hoe (verschrikkelijk druk, en nog veel werk erbij, dus weinig opening voor de leuke dingen des levens, behalve gelukkig het verjaardagsfeest voor Henri en ik bij mijn ouders -waar ik nog een paar leuke kiekjes van heb, die hebt u nog te goed). Dit weekend opnieuw ziek gevallen: ik bespaar u de details, maar geef u volgende tip mee: maag/darm ontsteking (de moeite!): ik snap niet waar het allemaal vandaan blijft komen, gezien ik zo goed als niets eet, en enkel theetjes drink. Twee kilo al kwijtgespeeld ook. Daardoor gemist: de gentse kunstweek, tentoonstelling HISK, artGent-in-goed-gezelschap. En volgend weekend: dan ben ik weer van wacht! Ik moet u niet vertellen dat ik uitkijk naar de Kerstvakantie zeker?

Wat meteen ook de verklaring is van polly’s langdurige radiostilte. Ik hoop dat er een einde aan mag komen… Bedankt om hier te blijven komen piepen af en toe. Uw geduld en volharding zal zijn vruchten afwerpen… Ik heb nog heel veel beeldmateriaal staan van de voorbije weken, maar het gaat -o ironie- zo goed als allemaal over eten, dus daar mag ik nu even niet aan denken…

Word-maar-gauw-beter doosje

Hebt gij dat al gekregen, een word-maar-gauw-beter doosje, aan huis besteld? Het viel mij te beurt gisteren. Vrijdag had één of ander virus mijn lijf en leden overgenomen, spierpijnen, koorts, misselijkheid, braken, the works… Geen echt ideale combinatie met van wacht zijn. Zondag trok ik op slappe benen naar het UZ, en toen ik thuis kwam werd dit aan huis geleverd: zo ongelooflijk schattig/lief/ontroerend. Van metekind M. natuurlijk!

20120115-P1156162.jpg

En toen het deksel open ging, zag ik dit. Mijn excuses, maar ik heb te weinig tijd/goesting om de foto te draaien, het werk is aan u…
20120115-P1156163.jpg

IK voelde mij op slag een stuk beter! Dank u, lieve m.!

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑